Grzyby leśne w 2026 roku

Tegoroczna susza w mojej okolicy niezwykle dotkliwie odbiła się na runie leśnym, co poskutkowało niemal całkowitym brakiem grzybów.
Choć mamy już połowę września 2026 roku – czyli czas, który zazwyczaj jest pełnią sezonu grzybowego i okresem najobfitszych zbiorów – sytuacja w lasach wygląda wyjątkowo przygnębiająco. To, co udało się do tej pory znaleźć i co widać na fotografiach, to zaledwie mizerne, pojedyncze sztuki, które bardziej przypominają o kryzysie hydrologicznym niż o tradycyjnym, jesiennym grzybobraniu.

Gdzie podziały się te wszystkie borowiki? Smutny wrzesień 2026 w naszych lasach. Sezon grzybowy zazwyczaj kojarzy się nam z pełnymi koszami, zapachem schnących podgrzybków w całym domu i poranną mgłą unoszącą się nad mchem.
Niestety, tegoroczna rzeczywistość brutalnie zweryfikowała plany wielu z nas. Mamy już połowę września 2026 roku – czas, w którym leśne ścieżki powinny być usłane kapeluszami prawdziwków – tymczasem w mojej okolicy panuje głęboka, przygnębiająca cisza. To, co widzicie na dołączonych fotografiach, to mój... „cały tegoroczny zbiór”. Brzmi jak żart, ale to niestety szczera prawda. Te mizerne, pojedyncze sztuki to wszystko, co udało mi się wyłuskać ze ściółki po godzinach chodzenia.

Główne przyczyny i skutki tej sytuacji:
Brak wilgoci w ściółce. Przez wielotygodniowe upały i brak głębokich, regularnych opadów deszczu, leśna gleba wyschła na wiór. Grzybnia nie miała odpowiednich warunków, by zacząć owocować. Wysokie temperatury. Ciepłe noce i palące słońce w ciągu dnia dodatkowo wysuszyły mikroklimat lasów, w których zazwyczaj panuje przyjemny, wilgotny chłód. Mizerne zbiory. Zamiast pełnych koszy borowików, podgrzybków czy koźlarzy, w lasach można spotkać jedynie wysuszone, pojedyncze i często od razu robaczywe okazy.

Dlaczego lasy świecą pustkami?
Odpowiedź jest prosta i bolesna: ekstremalna, wielotygodniowa susza. Ściółka wyschnięta na wiór. Brak regularnych, głębokich opadów deszczu sprawił, że leśna gleba straciła jakąkolwiek wilgoć. Bez wody grzybnia po prostu „śpi” i nie ma siły wypuścić owocników. Afrykańskie upały zamiast jesiennego chłodu. Wysokie temperatury, które towarzyszyły nam przez ostatnie miesiące, doszczętnie wypaliły mikroklimat miejsc, które dotychczas były grzybowymi pewniakami. Jakość tego, co ocalało. Nawet te nieliczne okazy, na które udaje się natrafić, często są wysuszone, popękane od słońca. Niestety, owady w czasie suszy również szukają resztek wilgoci w grzybach.

Wszyscy pasjonaci grzybobrania patrzą na te puste koszyki ze smutkiem, mając jednak nadzieję, że druga połowa września i nadchodzący październik przyniosą w końcu upragnione, obfite opady deszczu, które zdołają jeszcze uratować końcówkę tego sezonu.

Czy jest jeszcze nadzieja na ten sezon?
Grzybiarze to z natury optymiści, więc i ja nie tracę do końca nadziei. Druga połowa września i nadchodzący październik to wciąż czas, w którym natura może nas zaskoczyć. Jeśli w najbliższych dniach przyjdą solidne, kilkudniowe opady deszczu, a noce pozostaną stosunkowo ciepłe, lasy mogą jeszcze „odpalić”.
Na razie jednak musimy uzbroić się w cierpliwość i zadowolić spacerami dla samego świeżego powietrza.

Zebrane grzyby, choć nie było ich wiele, zostały maksymalnie wykorzystane. Część z nich niemal natychmiast trafiła na patelnię, stając się bazą do bieżących posiłków.

Pozostałe okazy postanowiono starannie zabezpieczyć i poddać procesowi suszenia, aby zachować ich aromat na dłuższą chwilę.
Jak jednak wyraźnie widać na załączonych fotografiach, proces ten przebiegał w dość niekonwencjonalny sposób.

Zamiast standardowych metod, zastosowano tu technikę dwuetapową: Wstępne podsuszenie. Grzyby najpierw trafiły nad ciepły piecyk, co pozwoliło szybko odprowadzić pierwszą, największą falę wilgoci.
Naturalne dosuszanie: Dzieła dopełniły promienie słoneczne. Rozłożone na słońcu grzyby powoli zyskiwały idealną chrupkość i głęboki aromat.
Taka kombinacja tradycyjnego ciepła domowego ogniska i naturalnych sił przyrody dała świetny, ekologiczny efekt.
Do góry🔺

Dziwne grzyby w 2025 roku

W 2025 roku w moich stronach z powodu panującej suszy nie było urodzaju na leśne grzyby. Długi okres bezdeszczowych dni sprawił, że lasy wyschły, a ziemia stała się twarda i pozbawiona wilgoci. Grzyby, które zwykle obficie pojawiały się w tym czasie, nie miały warunków do rozwoju, co znacząco wpłynęło na ich ilość.
Mieszkańcy okolicznych wsi i lasów byli rozczarowani, bo grzybobranie to dla nich nie tylko okazja do zdobycia smacznych przysmaków, ale także tradycyjna forma spędzania wolnego czasu i źródło dodatkowego dochodu.
Brak urodzaju na leśne grzyby był symbolem trudnych warunków pogodowych i zmieniającego się klimatu, które coraz bardziej wpływają na naturalne ekosystemy.

Pomimo panującej suszy i trudnych warunków pogodowych, udało mi się kilkakrotnie znaleźć po kilka sztuk jadalnych grzybów.
Wbrew oczekiwaniom, że suche i gorące dni zniszczą ich populację, okazuje się, że niektóre gatunki potrafią przetrwać nawet w niesprzyjających warunkach.
Na fotografiach można podziwiać kilka pięknych, dorodnych grzybów, które wyróżniają się swoim kształtem, kolorem i świeżością.
Ich obecność była dla mnie miłym zaskoczeniem i dowodem na to, że nawet w trudnych okresach grzybiarstwo może przynosić satysfakcję i okazję do cieszenia się naturą.

Natomiast w parku zauważyłem wysoko na drzewie piękne grzyby, które swoim kształtem przypominały trąbki.
Miały długie nóżki i szerokie, stożkowate kapelusze, które przypominały trąbki. Ich kolor był dość nietypowy – od jasnobrązowego po lekko zielonkawy, co dodawało im jeszcze więcej tajemniczości.

Nie jestem pewien, co to za grzyby i czy są one jadalne czy też mogą być trujące.
Zastanawiam się, czy ktoś z mieszkańców parku lub specjalistów od grzybów mógłby mi pomóc w identyfikacji tych interesujących okazów.
W każdym razie, wyglądały naprawdę niezwykle i stanowiły ciekawy element tego naturalnego otoczenia.

Smardze, „polskie trufle”

Zbliża się sezon na smardze („polskie trufle”).

Od 2014 roku objęty jest częściową ochroną. Zbieranie smardzów dopuszczalne jest w ogrodach, szkółkach leśnych, na prywatnych działkach, polach uprawnych, parkach. Zbieranie tych grzybów w lasach państwowych jest zakazane i można dostać za to mandat.
Smardz jadalny oprócz Antarktydy występuje na wszystkich kontynentach. Na terenie Polski, smardze jadalne raczej nie wysypują obficie (grzyby te występują sporadycznie) i trudno je znaleźć w naszych lasach.

Szukajmy te grzyby w pobliżu topoli, jesionów, drzew owocowych (ogrodach i sadach), na terenach podmokłych, łąkach oraz w lasach nad rzekami i potokami.
Smardz — grzyb jadalny o stożkowatej, owalnej lub okrągłej główce (kapeluszu, który wewnątrz jest pusty) o wysokości od 3 cm do 10 cm oraz o średnicy ok. 7 cm. Kapelusze smardza jadalnego mogą być beżowe, czarne, szare lub jasnobrązowe.

Posiadają trzon o długości od 2 do 6 cm i 2–4 cm średnicy, barwy białej, kremowej, jasnobrązowej lub żółtej. Trzon w środku jest pusty, o powierzchni chropowatej ewentualnie ziarnistej. Podstawa trzonu dorosłych grzybów jest rozszerzona i pofałdowana, przybiera kształt cylindryczno-pękaty.
Są to grzyby o zjawiskowym wyglądzie z nieregularnymi komorami wyglądające jak plaster miodu. Między tymi nieregularnymi fałdkami znajdują się żeberkowate przegródki.
Miąższ ma białawy, kruchy o woskowatej konsystencji i korzennym zapachu oraz łagodnym smaku. Smardze bogate są w wysoki poziom witaminy D, cynku, fosforu, manganu, miedzi i żelaza.

Posiadają w liczne aminokwasy, a niektóre substancje występujące w smardzu jadalnym mają działanie antyoksydacyjne, przeciwzapalne, a nawet odchudzające (grzyb niskokaloryczny – 100 g smardzów to 30 kcal).
Podobno mają właściwości wspomagające pamięć, wzrok, poprawiające nastrój oraz działają przeciwzapalnie. Owocniki są jadalne, smaczne i można je suszyć. Surowe są dla człowieka toksyczne.
Po obróbce termicznej toksyczne związki zniszczone i grzyb staje się jadalny. Grzyby te rzadko są podawane jako osobna potrawa, raczej dodawane są jako aromatyczny dodatek.

Smardze nie są zalecane przy chorobach nerek, układu pokarmowego, wątroby oraz dla dzieci i kobiet w ciąży.
Najczęściej w Polsce smardze występują na przełomie kwietnia i maja (grzyb wiosenny), ale przy dzisiejszych anomaliach pogodowych mogą wystąpić wcześniej.
Smardz jadalny na podstawie fotografii (bo nigdy go nie znalazłem) wg mnie jest grzybem o pięknym wyglądzie. Uwaga — można je pomylić ze śmiertelnie trującą piestrzenicą kasztanowatą (te często widziałem).

Grzyby 2024 i porady ich fotografowania

Grzybobranie na jesieni 2024 roku z pewnością dostarczyło wielu niezapomnianych chwil. Borowiki, podgrzybki i inne smaczne grzyby to prawdziwy skarb lasu. Po udanym zbiorze można je było przygotować na wiele sposobów – smażone, duszone, a także jako dodatek do zup i sosów.
Suszenie grzybów to doskonały sposób na ich przechowywanie, który pozwala cieszyć się ich smakiem przez cały rok. Suszone grzyby idealnie nadają się do późniejszych dań, dodając im wyjątkowego aromatu. Warto też podzielić się tymi pysznościami z rodziną i przyjaciółmi, organizując grzybowy wieczór, podczas którego można wspólnie przygotować potrawy z wykorzystaniem zbiorów.

Zbieranie grzybów to znakomity sposób na połączenie aktywności fizycznej z przyjemnością obcowania z naturą. Podczas takiego spaceru mamy okazję cieszyć się pięknem leśnych krajobrazów, oddychać świeżym powietrzem i się relaksować. Co więcej, zbieranie grzybów może być również owocne – jeśli dobrze znamy się na grzybach, możemy zaopatrzyć się w smaczne składniki do naszych potraw. Ważne jednak, aby pamiętać o bezpieczeństwie i zawsze upewnić się, że zbieramy tylko jadalne okazy.

Oprócz jadalnych grzybów spotkaliśmy dużo pięknych muchomorów i innych niejadalnych grzybów. Ich piękno kusiło do robienia zdjęć.
Wiele rodzajów grzybów, w tym muchomory, charakteryzuje się niezwykłą urodą, która przyciąga wzrok. Ich intensywne kolory i ciekawe kształty czynią je popularnymi obiektami fotografii, mimo że często są trujące lub niejadalne.
Warto jednak pamiętać, aby podchodzić do nich z ostrożnością i nigdy nie zbierać ich do koszyka, jeśli nie jesteśmy pewni ich gatunku. Robienie zdjęć to wspaniały sposób na uchwycenie ich piękna.

Fotografowanie grzybów to wspaniała i kreatywna forma aktywności na świeżym powietrzu, która pozwala połączyć miłość do przyrody z pasją do fotografii.
Kilka wskazówek, które mogą pomóc w uzyskaniu lepszych zdjęć grzybów:
Wybór lokalizacji: Grzyby najczęściej rosną w lasach, na łąkach czy w wilgotnych miejscach. Wyszukiwanie odpowiednich miejsc może być kluczowe dla znalezienia interesujących okazów.
Odpowiedni czas: Najlepszym czasem na fotografowanie grzybów jest wczesna jesień po deszczach, kiedy grzyby są w pełni rozwinięte i świeże. Rano, po schodzącej mgle, światło jest zazwyczaj idealne do robienia zdjęć.
Sprzęt: Możesz użyć zarówno aparatu lustrzanki cyfrowej, jak i telefonu komórkowego. Warto mieć ze sobą statyw, aby uniknąć drgań podczas robienia zdjęć, szczególnie w słabym świetle.
Perspektywa i kadr: Spróbuj różnych kątów i wysokości. Fotografując grzyby, często warto ukucnąć lub położyć się na ziemi, aby uchwycić je z perspektywy, która podkreśla ich detaliczność.
Tło: Zwracaj uwagę na tło. Czyste, minimalistyczne tło (np. mech, liście) może sprawić, że grzyb będzie bardziej wyróżniający się na zdjęciu.
Oświetlenie: Naturalne światło jest najlepsze. Unikaj bezpośredniego słońca, które może powodować ostre cienie. Zamiast tego, fotografuj w cieniu lub w pochmurne dni, gdy światło jest miękkie.
Zbliżenia: Grzyby mają wiele interesujących tekstur i detali, które warto uwiecznić. Użyj obiektywu makro, jeśli go masz, aby wydobyć szczegóły.
Etyka: Pamiętaj o zasadach ekologicznych – nie zbieraj grzybów, które nie są ci znane, a także nie niszczę ich, aby nie wpłynąć na środowisko naturalne.
Postprodukcja: Po zrobieniu zdjęć możesz je edytować w programach graficznych, aby poprawić kolory, kontrast czy ostrość.
Fotografowanie grzybów to nie tylko sposób na rozwijanie umiejętności fotograficznych, ale także doskonała okazja do odkrywania piękna natury. Cieszę się tym hobby!
Jakie grzyby udało się Wam sfotografować?

Impregnowanie i grzyby. Jak szybko zrobić przecier?

🚩 Przecier pomidorowy - szybko, bez przecierania, pasteryzacji i bardziej wartościowy (większa ilość likopenu). Po co tracić czas na zbędne zabiegi. 👈 Poznaj szybki sposób na zrobienie przecierów pomidorowych🍅

Następny dzień pełen grzybów, przeważnie borowików, które tym razem były w większości zdrowe. Na koszyku z grzybami przysiadł piękny zielony motyl, to miernik-zieleniak.
W łubiance oczyszczone grzyby gotowe są do dalszego przetwarzania. Pokrojone w paski grzyby już wygrzewają się na ławce, w tym upale pod koniec dnia będą prawie ususzone.
Hortensja bukietowa, bambus ogrodowy i mieczyki ożyły po ostatnich opadach.
Dzisiaj jeszcze raz dolało. Szopa jest już prawie ukończona. Deski zostały zaimpregnowane, opaska wokół budynku i nawierzchnia w środku została zrobiona z płyt chodnikowych.
Za studnią wystrzelił do góry topinambur.