Przetwory w leśnym ogrodzie oraz inne niespodzianki

Przygotowywanie przetworów bezpośrednio na świeżym powietrzu to doskonały sposób na połączenie pożytecznego z przyjemnym.
Robienie ogórków kiszonych i korniszonów prosto w ogrodzie pozwala całkowicie wyeliminować problem bałaganu w kuchni, a cały proces staje się relaksującym rytuałem.

Przetwory w ogrodzie – idealny sposób na domowe weki bez bałaganu w kuchni. Robienie ogórków kiszonych i korniszonów bezpośrednio w ogrodzie to niezwykle wygodny i praktyczny sposób na przygotowanie zimowych zapasów.
Największą zaletą tego rozwiązania jest brak konieczności późniejszego sprzątania domowej kuchni – zacieki z solanki, rozsypana wszędzie gorczyca czy obierki zostają na zewnątrz, gdzie znacznie łatwiej utrzymać porządek.
Przeniesienie całego procesu na świeże powietrze zamienia rutynowy obowiązek w prawdziwą formę aktywnego wypoczynku.
Dodatkowym, unikalnym atutem jest lokalizacja naszego ogrodu, który położony jest w bezpośrednim sąsiedztwie lasu.
Piękna, słoneczna pogoda, wszechobecny zapach sosen oraz intensywny aromat świeżych przypraw – kopru, czosnku i chrzanu – tworzą niepowtarzalny klimat.
Taka sceneria sprzyja głębokiemu relaksowi, sprawiając, że praca przy słoikach staje się czystą przyjemnością i idealną odskocznią od codziennego pośpiechu.

Kolejny weekendowy pobyt na działce upłynął pod znakiem intensywnych prac remontowych i ogrodowych rewolucji. Głównym punktem planu była naprawa masywnych słupków podtrzymujących skrzydła bramy wjazdowej, które po zimie straciły swoją stabilność.
Choć zadanie to wymagało sporo siły fizycznej, odpowiednich narzędzi i precyzji, satysfakcja z dobrze wykonanej pracy zrekompensowała każdy trud.
Brama zyskała nowe, solidne oparcie i w końcu zaczęła otwierać się lekko i płynnie.

Prawdziwą metamorfozę przeszły jednak ławki ogrodowe, które dotychczas wyglądały na nieco nadgryzione zębem czasu.
Po dokładnym oczyszczeniu i zeszlifowaniu starej powierzchni, pokryto je świeżą warstwą farby.
Ławki uzyskały nowy, piękny, błękitny kolor, który idealnie skomponował się z soczystą zielenią otaczającej trawy i kwiatów.
Choć początkowe zmagania z ciężką bramą i jej elementami konstrukcyjnymi były wymagające i dały się we znaki, to późniejszy etap przyniósł upragnione odprężenie.
Malowanie drewna w pełnym słońcu, wśród kojącego śpiewu ptaków i szumu drzew, okazało się nie tyle obowiązkiem, ile czystą przyjemnością i formą aktywnego odpoczynku na świeżym powietrzu.

Nowa ozdoba leśnej działki

W tym roku nasza działka zyskała zupełnie nowy element, który całkowicie odmienił jej charakter – stanął na niej elegancki pawilon ogrodowy. Aby dodać mu przytulności, na konstrukcji czterech solidnych podpór zawiesiliśmy zwiewne, dekoracyjne firany.
Lekki materiał subtelnie falował na wietrze, tworząc romantyczny, niemal wakacyjny klimat. Pawilon okazał się strzałem w dziesiątkę podczas tegorocznego, niezwykle upalnego lata.
Co prawda, nawet bez niego nie brakowało nam schronienia przed słońcem. Działka jest położona w otulinie gęstego lasu, który sam w sobie rzuca głęboki cień i przynosi kojący, naturalny chłód w najbardziej skwarne dni.
Niemniej jednak, to właśnie ten namiot ogrodowy stał się centralnym punktem spotkań i dodał całemu miejscu niepowtarzalnego uroku, stając się idealną oazą do popołudniowej kawy.
Sielankę przerwał jednak jeden z letnich, gwałtownych frontów pogodowych. Konstrukcja niestety nie wytrzymała uderzenia porywistej wichury i została dosłownie porwana przez prąd powietrza, lądując niefortunnie głęboko w gałęziach pobliskich drzew.
Wyciągnęliśmy z tej lekcji cenną lekcję na przyszłość.
Po hucznym powrocie pawilonu na swoje stałe miejsce, nogi namiotu zostały natychmiastowo i solidnie obciążone, aby żadna kolejna nawałnica nie była mu już straszna.

Te powyższe fotografie doskonale pokazują klimat naszej działki i nie ma potrzeby ich opisywania. Niech każdy sam wczuje się w to miejsce.

A na tych zdjęcia widać mały system do zbierania wody.
Na nasze potrzeby pompa akumulatorowa jest wystarczająca. Jest mała, lekka i zajmuje mało miejsca w bagażniku samochodu. Ostatnie lata z małą ilością opadów stanowią istotny problem w utrzymaniu roślin w dobrym stanie.

Susza również spowodowała, że nawet grzybów nie ma, a przecież wrzesień do najlepszy miesiąc na grzybobranie.

Na ostatnim zdjęciu widać liczne, dachówkowato ułożone owocniki grzybów nadrzewnych rosnące na pniu obumarłej brzozy. Gatunek ten to najprawdopodobniej niszczyk liściastodrzewny.
Charakterystyka niszczyka liściastodrzewnego:
Siedlisko: Jest saprotrofem, co oznacza, że rośnie na martwym drewnie drzew liściastych – ze szczególnym upodobaniem właśnie do brzóz, dębów czy buków.
Wzrost: Tworzy spektakularne, masowe kolonie złożone z setek małych, leżąco-odgiętych kapelusików, które potrafią pokryć cały pień drzewa.
Wygląd: Młode owocniki charakteryzują się wyraźną, fioletowo-liliową krawędzią oraz porami o tej samej barwie na spodzie kapelusza. Z wiekiem (i pod wpływem słońca) grzyb blednie, stając się szarobiały lub kremowy, co widać na większości okazów ze zdjęcia.
Starsze osobniki mogą też lekko zzielenieć z powodu porastających je glonów.
Grzyb ten jest niejadalny. Jego miąższ jest niezwykle łykowaty, skórzasty i cienki niczym pergamin, przez co nie ma żadnej wartości kulinarnej.
Gatunkiem o bardzo podobnym sposobie wzrostu jest również popularny wrośniak różnobarwny, jednak niszczyk liściastodrzewny na brzozie występuje niezwykle powszechnie i jest głównym "sprawcą" tak gęsto obrośniętych pni.

Susza na działce

Susza, susza, z zasianej trawy już nic nie zostało. Może sprawdzi się do wygrzewania stóp małe spa z kamieni polnych: ).
Jak widać na foto, jednak coś rośnie. Pozostało trochę kamieni polnych z rozebranej ścieżki. Jeszcze nie wiem, na co zostaną wykorzystane. Nowa ścieżka-chodnik została już za fugowana piaskiem.
Ziemia na skalniaku została już zakryta roślinnością. Na różowo zakwitł głóg, a brama od północy pokryła się zielonym mchem.
Przy małym skalniaku mrówki zrobiły sobie mrowisko. Cieszymy się z niego, bo wyczytałem, że mrówki są naturalnym wrogiem kleszczy. Podobno w promieniu ok. 20 m od mrowiska żaden kleszcz nie przeżyje. Przydałoby się drugie takie mrowisko bliżej części ogrodowej.
Zrobiłem z palet ławkę, a z małych kamieni polnych powstało obrzeże dla roślin. Krzewy urosły już na wysokość siatki leśnej.

Ogród działkowy

Kolejna jesienna wizyta na ogrodzie przedłużyła się do późnej nocy. Część liści z drzew już spadło na ziemię i szeleszczą pod nogami.
Pogoda jest piękna, słoneczna. Jest bardzo ciepło. Sprzątamy resztki roślin z warzywniaka, grabimy liście. Pięknie reprezentują się w promieniach słonecznych ozdobne dynie.
Posadziliśmy orzechy włoskie, ale nie wiem, czy w tym piachu coś z nich wyrośnie. Na dokończenie czeka jeszcze ścieżka.
Wydawało się, że mamy dużo czasu. Nim się obejrzeliśmy, a już zrobiło się ciemno, co zresztą widać na ostatnim foto.